Ucieczki Alicji Capone

Dłużej tego nie wytrzymam, jakem Ala Capone. Trzeba się jakoś potwora pozbyć, zanim zeżre całkiem moje poczucie własnej wartości i wydali je jako kolejną porcję nawozu użyźniającą jego ego. Fajnie mi się napisało, nie?

Pamiętacie tego strażnika miejskiego i mojego? Wysyłają go na kursy do Berlina i ja jadę z nim. Zanim się zaczną spędzimy dwa cudowne dni w tropikalnym raju 60 km od stolicy.

Tym razem urządziła mnie mamusia. Wymyśliła, że jestem za gruba (jakby ona była chudsza) i załatwiła mi "za grosze" sanatorium.

Cholera, cholera, cholera! Nie ma możliwości, żebym zmądrzała. Zadzwonił dupek raz – odłożyłam słuchawkę, zadzwonił drugi – odłożyłam, za trzecim się zlitowałam i usłyszałam:
- Aluś, tak nam było dobrze, brakuje mi ciebie.