czas

Kiedy jako dziesięciolatka postanowiłam zostać Indianką, zbierałam indycze pióra i w mozole szyłam sobie pióropusz, a były to czasy, kiedy przepiękne gadżety pasmanteryjne nie były dostępne, a moje umiejętności krawieckie pozostawiały też sporo do życzenia.

Obserwuję scenę polityczną w naszym kraju, bez nadmiernego zaangażowania, ale mimo to uderza mnie propagowany przez jedną z frakcji kult przeszłości, życie w romantycznym micie, niepojęte nurzanie się w cierpieniu i stracie, po niedawnej katastrofie.

Nie słucham radia, nie oglądam telewizji, nawet zegarek mi nie jest potrzebny. Bo po co? Kiedy ryczą krowy, jest szósta rano. Kiedy wracają na obiad – trzynasta, kiedy idą po obiedzie na pastwisko – piętnasta, a kiedy wracają – dwudziesta pierwsza.

Czy stary podnowogródzki kołowrotek może prząść czas? Czy stary garnek przechowuje smak dawnych potraw? Czy nad Niemnem słychać pieśni, które dawno wyśpiewano…