Katarzyna Mikulska

Hmmmm jestem...
...kobietą pełną pasji, energii...

Znalazłam siebie...
… a jednak nadal szukam...

Długo zastanawiałam się co mam napisać w swoim profilu tak, aby to co przeczytacie o mnie drogie Panie zobrazowało mnie w pełni. I tak sobie sącząc kawę z amaretto opowiem Wam o pulchnej od urodzenia dziewczynce z długimi włosami koloru słomy, urodzonej na wsi, w lesie, wśród szumu budzącego się lasu po zimowym letargu.

Mam na imię Kasia. Przede wszystkim jestem Wicca. Potem księgarzem, bibliotekarką, polonistką, animatorem kultury, stylistką, chórzystką, muzykiem, malarką, kucharką, członkiem Bractwa Rycerskiego Signum Temporis, Ruchu Justycji i pasjonatką życia:)

Kocham jeździć rowerem, chodzić na długie spacery, łazić po jaskiniach, górach, pagórach... Uwielbiam miasta wiosną pełne kwiatów i słońca. Kocham Łódź nocą gdy pada deszcz...
Ubóstwiam pełnie księżyca pełne magii, dźwięków czarownych i zapachów...

Akceptuje Siebie w pełni... nie wyobrażam Siebie na diecie, w morderczym wysiłku spalania... bo gdybym to robiła me myśli, ma osobowość utknęłyby gdzieś tam... a jest tyle do przeczytania! Zobaczenia! Przeżycia! Nauczenia się! Kochania!

Cytat który zapadł mi w głowie po dziś dzień, który jak myślę charakteryzuje mnie samą, me myślenie i postępowanie. Ja się nie uginam, nie poddaję...

„To jak człowiek wisi na krawędzi, nie powiesz mu, że ma przepaść pod sobą, bo mu będzie przykro? Bo myślał, że tylko ot tak sobie wisi i jak mu się znudzi, to spuści nogi i pójdzie do domu? Dziecko, czasem jest przykro i smutno, i źle, ale musi być prawdziwie! Tam, gdzie jest smutek, jest i radość, jest dzień i noc, jest białe i czarne i to jest życie a nie złudzenie, że będzie dobrze”

Ha ha ha możecie się mnie troszkę bać drogie Panie:)