Sztuka doczesnej mądrości - Baltasar Gracián

Jeśli mam jakiś problem do rozwiązania i głowię się nad nim zbyt długo, to sięgam do pokładów nieświadomości zbiorowej i szukam odpowiedzi w książkach, które się nigdy nie starzeją. Wystarczy taką książkę otworzyć na jakiejkolwiek stronie i przeczytać urywek. Jakże często w tym urywku dostaję metaforyczną odpowiedź na trapiącą mnie wątpliwość. Taką zbieżność i trafność odpowiedzi z pytaniami zawdzięczamy temu, co psycholog szwajcarski Karol Gustaw Jung nazywał "znaczącym przypadkiem" lub synchronicznością.

Z synchronicznością mamy do czynienia wtedy, gdy dwa lub więcej zdarzeń wystąpiło niezależnie od siebie (żadne nie jest wynikiem zajścia pozostałych), mimo to wszystkie łączymy ze sobą nadając im pewne znaczenie, jakie w nich dostrzegamy. Odnosi się to dosyć często do sytuacji, w których pewne zdarzenia z naszego otoczenia w jakiś przedziwny sposób korespondują z naszym stanem psychicznym czy problemem, który nas właśnie trapi. Tym sposobem aforyzm czy przypowieść znalezione na "przypadkowo" otwartej stronie mogą podsunąć wskazówkę do rozwiązania problemu lub odpowiedź na pytanie.

Jako taką książkę bogatą w podpowiedzi polecam ostatnio otrzymaną "Sztukę doczesnej mądrości". Jest to zbiór 300 aforyzmów XVII wiecznego hiszpańskiego jezuity Baltasara Graciána. Posługując się ową książką w celach uzyskania odpowiedzi postępuję zgodnie z wolą jej autora, który ową pozycję zatytułował pierwotnie jako "wyrocznię podręczną". W tej formie książka sprawdza się znakomicie, gdyż zawiera wiele porad dotyczących współżycia z ludźmi i radzenia sobie w życiu. Od XVII wieku była przetłumaczona na wiele języków a docenili jej ponadczasowość m.in. Fryderyk Nietzsche, Artur Schopenhauer i La Rochefoucauld, dla których była książką wręcz kultową.

Sam autor był bardzo światłym człowiekiem swoich czasów i o dość niepokornej duszy, co przysporzyło mu sporo kłopotów z jezuickimi zwierzchnikami zakonnymi a nam dało szansę czytania tych słów, które ówczesnemu kościołowi nie zawsze się podobały. Baltasar Gracián wielokrotnie zaznaczał swoje stanowisko dotyczące Boga - "Módl się do Boga, ale rób swoje", przez co skłaniał do brania odpowiedzialności za swoje czyny i realizowania marzeń bez biernego oczekiwania.

Książka cenna, ciekawa i jak każda "wyrocznia" do wielokrotnego wykorzystania. Ja pisząc tę recenzję również się nią posłużyłam i jestem bardzo zadowolona z porady:

"Zrób coś na próbę aby zobaczyć, jak coś jest akceptowane i przyjmowane, zwłaszcza kiedy wątpisz w popularność albo sukces przedsięwzięcia. To zapewni ci sukces i pozwoli podjąć decyzję, czy ruszyć naprzód, czy się wycofać. Dzięki sprawdzaniu, czego chcą inni, rozsądna osoba dowiaduje się, na czym stoi. Najbardziej wnikliwe przewidywanie wymagane jest w proszeniu o coś, pragnieniu czegoś i rządzeniu."