Jak kochać trudnego mężczyznę - Nancy Good

O kobietach mówi się, że trudno je zrozumieć. Są zmienne, kapryśne, chimeryczne, eteryczne i humorzaste. A Panowie? Co z nimi? Czy aby na pewno są tacy poukładani, zdecydowani i konkretni?

Nie wartościujmy i nie generalizujmy tylko ze względu na płeć, wszak każdy z nas ma w sobie cząstkę zarówno męską jak i kobiecą. Można jednak zauważyć pewne stereotypowe role i cechy zarówno u mężczyzn jak i u kobiet uwypuklone kulturowo lub religijnie.

Nancy Good w książce "Jak kochać trudnego mężczyznę" dobiera się do skóry mężczyznom, ale także zwraca uwagę, na to jak wiele zależy od naszej postawy w związku i od naszych sposobów reagowania, czyli kodów wyniesionych z dzieciństwa. Językiem lekkim i przystępnym porusza autorka wcale niełatwe tematy z zakresu komunikacji partnerskiej, asertywności w związku, samooceny, seksualności, podejścia do pracy, pieniędzy i dzieci.

Czytając książkę czasami zwracam uwagę na pozornie mało istotne drobiazgi. Na samym początku autorka dziękuje wszystkim tym, którzy przyczynili się do powstania książki, w tym swojemu partnerowi, którego nazywa "czarodziejem od komputerów", a który pomógł jej w okiełznaniu nie tylko edytora tekstu ale także udowodnił, że "życie z trudnym mężczyzną warte jest największego wysiłku". Dlaczego to zwróciło moją uwagę? Najbardziej dla mnie przekonywujący są ci autorzy, którzy piszą o swoich doświadczeniach, udowadniając, że temat jest im znany i bliski. Teoretycy piszący poradniki nie budzą mojego zaufania.

Przekonała mnie do książki także wielość przykładów zarówno z "życia wziętych" jak i z literatury, które dokumentowały postawione przez autorkę tezy. Autorka czerpała zarówno z klasycznej literatury kobiecej jak i z życia znanych sobie par. Zachowała także czytelny układ książki przez punktowanie i zwięzłe formułowanie pewnych zagadnień, opisowe rozwinięcie tematów poparte konkretnymi przykładami oraz puentowanie istotnych rozważań. Każdy rozdział jest poprzedzony odpowiadającymi sentencjami. Rozdział o drażliwych tematach inicjują słowa Jean Kerr "Trudno się było z Tobą porozumieć. Zawsze rozmawiałeś sam ze sobą. Linia ciągle była zajęta".

O czym możemy przeczytać w książce?

Autorka w dziewięciu rozdziałach obala stereotyp mocno utrwalony w kobiecej literaturze i pop muzyce, a tak dobrze oddany słowami Janis Joplin "Nigdy nie będą cię kochali bardziej mała i nigdy nie będą cię kochali tak jak trzeba". Pokazuje jaką rolę ma do odegrania świadoma kobieta kształtująca na równi z mężczyzną związek. Kobieta rozumiejąca siebie i swoje potrzeby i dopiero wtedy wychodząca naprzeciw potrzebom mężczyzny. Nie obarczająca mężczyzny swoimi uprzedzeniami i lękami z dzieciństwa, lecz świadomie się z nimi zmierzająca przy wsparciu partnera. Oczekująca wsparcia, ale także gotowa zrozumieć, że jej partner może inaczej reagować i odmiennie rozumieć sytuacje życiowe, w których oboje się znajdą.

Duża część poświęcona jest emocjom i różnym sposobom radzenia sobie z ich przejawianiem. Mieszczą się tam zarówno zagadnienia dotyczące mężczyzn bojących się zobowiązań, oszczędnych w wyrażaniu miłości jak i budujących wokół siebie szczelny mur. Ze zrozumieniem emocji powiązana jest sztuka wyrażania i komunikowania ich partnerowi a także radzenia sobie z gniewem i agresją. O tym mówi rozdział: "Czas na samoocenę: jesteś złośnicą czy cierpiętnicą? Siedem pułapek w komunikacji między wami, których powinnaś się wystrzegać".

Ostatni rozdział "Każdy mężczyzna może być trudny. Jak go kochać i dlaczego w ogóle nim się przejmować" omawia techniki przetrwania w kontakcie z wszelkimi mężczyznami, których napotykasz w swoim życiu: partnerem, ojcem, bratem, szefem lub podwładnym. Autorka podkreśla, że najważniejsza jest odwaga i pewność siebie, które są potrzebne do podjęcia emocjonalnego ryzyka i poruszania tematów tabu oraz rozbudzona świadomość własnej odrębności. Znaczy to szacunek do własnych potrzeb, uczuć, pasji i priorytetów.

Zachęcam do przeczytania tej książki zwłaszcza Panie, które maja problemy z wyznaczaniem własnych granic w związku oraz te, które żyją cały czas z przeświadczeniem, że "ON jest z zupełnie innej bajki i zupełnie nic nie rozumie".