Bunt Puszystych

Powiedziało mi się kiedyś, że likwiduję telewizję - taką tam sobie kablową, a może i satelitarną, w każdym bądź razie - wystawiłam za drzwi swoiste "okno na świat". Wymyśliłam ukradkiem, że podglądać będę swój ukochany serial w internecie, ale nie jako baba - piratka, lecz jako legalna użytkowniczka stacji internetowej, na dodatek zawsze wtedy kiedy chcę - i wręcz dowolnie... bo czasem tak mam, że latami, aż do znudzenia, pasjonuję się Ferdynandem Kiepskim, by po tym - gdy mnie zbrzydnie - przesadzić się na Mariana Paździocha.

Ktoś złośliwy niepostrzeżenie przebrał moje szesnastoletnie jestestwo w kostium pięćdziesięciolatki, nie zapominając o nałożeniu maski na twarz. Czuję jak szesnastka, zakochałam się jak szesnastka (...)

Niby jak? A tak całkiem normalnie: wypędź wszystkich domowników - na zakupy, zaległe spacery i szczerze zachęć ich do częstszego uprawiania "ichnich hobbich".

1. Przekraczasz jej próg, a ona atakuje tekstem: „o, jaki brzuch! W ciąży jesteś?!”. Robi się Tobie głupio, bo nie spodziewasz się potomka, a przecież nie od dziś jesteś puszysta – i każdy ze znajomych o tym wie, tym bardziej ona.

Dlaczego? Jeżeli pozwolisz, by zastany w lustrze Stan Faktyczny wzbudzał w Tobie nienawiść do samej siebie - wpadniesz w pułapkę.