Katarzyna Gawlińska

…bo ja szukam księcia z bajki! – żachnęła się. Nie będę tracić czasu na tego Pana, z którym mnie umówiłaś!

Nienawidzę komunikacji miejskiej. Nienawidzę autobusów i tramwajów. Metro jakoś znoszę, ale to pewnie dlatego, że jeszcze nie dało mi się we znaki.

Dzisiaj znowu jechałam do pracy tramwajem. Spokojnie jednak było. Bez przepychanek, bez szturchania, bez deptania. Tramwaj mozolnie sunął pomiędzy zaspami śniegu, a ja stałam nad kobietą, która czytała książkę.

I zawyła jej dusza. Zawyła, jak nigdy dotąd. Rozpaczliwie, boleśnie, rozdzierająco. Jedyne co czuła to tęsknota. Tęsknota za marzeniem, za spełnieniem, za niedoścignionym.

Kolejne zwolnienie z pracy… Tym razem szybko poszło. Niecałe trzy miesiące. Nie zagrzałam miejsca. Naczelna mówi, że to znak. Że powinnam teraz przystanąć na chwilę i się zastanowić nad życiem.

Zaczęłam nową pracę. Jest fajnie. Nowe obowiązki, nowi ludzie, nowe kontakty, nowe miejsce. Podoba mi się tu. Naprawdę. Pracuję od miesiąca. Dziś mój przyjaciel spytał mnie co robię wieczorem.

Zawsze chciałam, by ten jedyny był romantyczny. Zaradny, ale romantyczny. Żeby umiał zdobyć się na kolację przy świecach, sprawić piękną niespodziankę, żeby było go stać na szalone, ale słodkie gesty.

We Włoszech szał. W loterii Superenalotto do wygrania jest około 150 mln Euro. Kupony kupują chyba wszyscy Włosi (...)

Siedziała sama w ciemnym pokoju. Do kieliszka z niedopitym winem, który trzymała w dłoni, kapały łzy. Jak to się stało?

Balsam wyszczuplający, balsam antycellulit, balsam ujędrniający…- Czy mogę w czymś pomóc? – pyta mnie tlenione cudo. – Chciałabym kupić balsam do ciała. – Ten przynosi doskonałe efekty – informuje mnie blondi.