Jolanta Miśkiewicz

Magia świąt nie dla czarownicy,
w jej życiu radości niewiele.
Opłatek matowieje jej w ręku
i zmienia się w zwykły wafelek.

Koniec przygód, koniec wolności. Mojemu najukochańszemu grozi eksmisja od mamuńci, która sprowadza sobie swoją mamuńcię, a z dwoma nawet największy maminsynek i pieszczoch nie wytrzyma. Zagłaszczą na śmierć.

Siedzi chłop na przystanku i medytuje: iść do domu, czy jeszcze poczekać? A nuż baba jeszcze papilotów nie nakręciła, a nuż z wałkiem czeka pod drzwiami? Jak chłop wróci za szybko to jak nic dostanie wałkiem, jak za późno, to go wcale nie wpuści.

Dawno, dawno temu – tak zwykle zaczynają się bajki. Niestety, to nie jest bajka. To prawda o mieście, które dawno, dawno temu żyło. Kwitł w nim przemysł filmowy. Nadano mu trochę żartobliwą, trochę dumną ksywkę Hollyłódź.

Tak się cieszyłam na ten urlop. Oczywiście jechałam z Żarkiem, z którym działamy na zasadzie bumerangu. Jeśli ja go rzucam, to wracam do niego; jeśli on mnie, to on wraca do mnie. Podróż pociągiem przebiegała jak za słusznie minionych czasów.

Życie się kończy i zaczyna
W dniu, w którym zostajesz mamą.
Miliony matek przed tobą
Odczuwały to samo (...)

„Miłość sercem pisze” to tytuł mojego tomiku poezji. Tak też zatytułowałam wieczór autorski, który odbył się 10 maja w dawnym Klubie Garnizonowym przy ul. Tuwima 34 w Łodzi.

Chyba nie posiadam pionu moralnego, ani kręgosłupa, bo znów się załamałam i przyjęłam marnotrawnego pod swój dach i kołderkę. Ale jestem bardzo ciekawa, która z was by nie przyjęła, jakby na przeprosiny przyniósł bilety na rejs promem Stena Baltica do Karlskrony i z powrotem? Widzicie, nie ma takiej!