Anka Wierzba

„Jedyną twoją cechą niezmienną jest twoja zmienność”- usłyszałam kiedyś w kłótni od mojego ówczesnego partnera. To miała być zgryźliwa uwaga, ale zamiast wywołać złość - refleksję. Kobieta zmienną jest, ale czy to powód by jej nie wierzyć?

Pisanie pamiętników było kiedyś bardzo popularne, dzięki niektórym z nich mamy obecnie znakomity opis życia i obyczajów odległych czasów, jak choćby w przypadku pamiętników Jana Chryzostoma Paska czy Klementyny Tańskiej- Hoffmanowej, że przytoczę tylko te polskie.

Chcę dzisiaj pisać o bajkach, które pomagają żyć, ale nie o bajkoterapii, tak ostatnio popularnej w pedagogice. O naszych bajkach, osobistych baśniach, naszych własnych opowieściach - tych, które sami kreujemy i tych których tylko jesteśmy bohaterami.

Nie wiem, czy pamiętacie z dzieciństwa bajki Macieja Wojtyszki, to on właśnie w opowieściach „Bromba i inni” opisuje Pciucha. Pciuch to osobliwe stworzenie, porusza się w czasie, nieoceniony jako listonosz, potrafi doręczyć przesyłki na wczoraj.

Kto nie lubi poużalać się nad sobą? Każdy, nawet ja, choć jestem kobietą szczęśliwą i codziennie to na nowo odkrywam, czasem miewa takie dni, mniej lub bardziej stymulowane hormonami, kiedy dopada go błotnisty demon Chandra.

Pewien mój znajomy mawiał: „Mówmy o sobie dobrze, bo nikt nie zrobi tego z takim przekonaniem.” Aż chciałoby się dorzucić, przecież nikt nie zna nas tak dobrze jak my sami.

Niezależnie od sympatii wobec teorii ewolucji myśl o tym, że życie kiedyś toczyło się wyłącznie w wodzie, zwłaszcza gdy przebywam w basenie, wydaje mi się pokrzepiająca.